Alle aandacht voor de baan
Afgelopen zaterdagmiddag was het eindelijk zover. De uitgestelde FTS wedstrijd, die normaal ergens eind december bij Ronniekart in zijn schuurtje wordt gehouden, vond eindelijk plaats. Op de beroemde Fleischmannbaan van 20,7 meter op een oppervlakte van 4 x 1.2 m. En dan zou je denken, dat lukt niet of dat kan nooit lekker rijden, dan heb je het mis. Deze baan heeft het allemaal. Korte hairpins, lange doorlopende bochten, de nodige rechte stukken, indraaiende en uitdraaiende bochten. En het rijdt fantastico. Wat Rikkie hier ontworpen heeft is vele malen beter dan wat ene H. Tilke in het Formule 1 circus voor vele miljarden laat neerleggen. Dit is tenminste wel een baan waar je actie hebt. Uitremmen, inhalen, zelfs zonder powerboost of Kers, het is de normaalste zaak van de wereld.
Racing on the ceiling
Goed, de FTS wagensetjes waren weer volop aanwezig, die van Ronniekart uiteraard, maar ook die van JJ. FTS wagensetjes zijn telkens een tweetal redelijk gelijke wagens, waarmee door de deelnemers op zo’n wedstrijdmiddagje/-avondje gereden wordt. De wagens blijven op het betreffende spoor staan, de rijders draaien door. Japie begint op 1, Pietje op 2, daarna schuift Japie naar 2 en komt Kareltje op 1. Als dan de hele bubs geweest is dan is Pietje de laatste rijder en eindigt dus op 1. Iedereen rijdt dus een keer op spoor 1 en op spoor 2. Eerlijker kan bijna niet. Zo worden er verschillende wijdstrijden gehouden met verschillende wagensetjes.
We starten met 7 man, maar na de eerste wedstrijd met de oer DTM Alfa’s kwam Rikkie ook nog aanwaaien en werd de rest van de wedstrijden met 8 man verreden. Rikkie kreeg, om het spannend te houden voor het eindklassement, voor zijn gemiste wedstrijd als uitslag het gemiddelde van wat de anderen gereden hadden, we doen niet zo moeilijk.
Voor je het weet is het op
Regelmatig werden de wedstrijden onderbroken omdat de Ding-Dong weer een nieuw warm hapje aankondigde, want FTSen bij Ronniekart is ook een culinaire belevenis. We zagen bijvoorbeeld het volgende passeren: soep, hamburger, bitterballen, frikadellen, nassiballen, kiphapjes en nog meer warms. Maar ook stonden er volop zoutjes. Het raceschuurtje is verder voorzien van een behoorlijk gevulde koelkast en op het kleine keukenblad staan een thuistap en een senseo. Je komt er echt niet ondervoed en/of uitgedroogd vandaan. Ik ben er stinkend jaloers op.
Goed, weer even terug naar de wedstrijd. We begonnen zoals gezegd met Ninco DTM alfa’s. Om effe in te komen zeg maar. Met hun NC1 motortjes op een voltje of 14 komen deze wagentjes nog heel vlotjes rond. Daarna was het de beurt aan de Ninco Subaru’s. Deze waren nieuw door JJ opgebouwd. Voorwielaandrijving eruit, kap wat losser en geen magneet. Dat was even wennen, want de potente NC5 motoren, gepaard met een dwarse wegligging gaf de rijders de handen vol. Het volgende setje wagens waren de beproefde Ninco golfjes. NC 2 en een zwak magneetje lieten deze wagens als op spoorrails rijden. Na de Golfje kwamen de Audi TT’s, ook weer Ninco, op de baan. Deze waren weer wat potenter en hadden door de grotere breedte dan de Golfjes ook een iets betere wegligging. Als laatste kwam er een setje Porsche GT3’s, wederom van Ninco, op de baan. Dit blijven toch wat lastiger wagens. Ze gaan in basis wel wat hard, maar hebben een heel klein grensbereik. Ga je een tikkie te hard of te wild dan lig je de meeste keren wel ergens in de mooie scenery. Ja, dat heeft deze uiterst compacte baan ook nog, maar dat is beperkt tot enkele vierkante decimeters. Achteraf zie je dat we met louter Ninco modellen hebben gereden. Het blijven altijd fijn rijdbare wagentjes.
De handmatige stand
De winnaar was uiteindelijk Seb22, we hadden niet anders verwacht van deze jonge snaak, ook landelijk doet hij vaak van zich spreken. Tweede was good-old JJ en derde Robbie. Plek vier was voor Rikkie, plekje vijf voor WaltherPPK, plekje zes voor Marcello, zevende voor Marc die absoluut niet in een raceritme kwam en hekkensluiter was de gastheer zelf: Ronniekart. We zijn wel beter van hem gewend, zeker op hometurf. En zijn motto is nog wel: het gaat niet om het winnen, maar om het vernederen. Hoe moeten we dit nu interpreteren?
Fleischmann
Als je zo eens rond kijkt in het schuurtje van Ronniekart dan kom je eigenlijk ogen te kort. Er ligt dan al een uiterst compacte baan, maar de rest is ook erg compact. Overal wandkasten, onderbouwkasten, plafondkasten en tussenfrummelkasten, voor onder andere de Fleischmann collectie, maar ook serieus veel andere slotcar modellen. Maar Ronniekart verzamelt ook 1:43 modellen met als onderwerpen o.a. Jan Lammers en oude sportscars en nog wat aanhangend spul. Verder allerlei prullaria, wall-race circuits, die hier voor het gemak aan het plafond hangen, Le Mans en Goodwood memorabilia. Hij is echter ook een bierfan, gezien de diverse (licht-)reclames, maar bovenal een muziekliefhebber van ”very heavy” hardcore en dan het liefst ook very loud. Tref het niet dat je binnenloopt als hij in trance naar die pokkeherrie staat te luisteren, want je loopt een acute gehoorbeschadiging op. Honderden cd’s en dvd’s worden op de muziekinstallatie, incl. tv’tje, afgespeeld. Geen wonder dat zijn ega hem naar de schuur verbannen heeft. Één ding valt dan toch een beetje tegen. We moeten de standen bijhouden op een white-bordje uit het jaar kruik. Dat is zo negentienhonderdnogwat en dat past toch ook niet tussen al het andere high-tech spul. Voor een volgende keer verwachten we minimaal een pc met een knap FTF-beeldscherm en internetaansluiting. Hij zegt van niet, maar dat gaan we wel regelen. Kunnen we meteen de stand uitrekenen en samen met de foto’s uploaden naar de site.
Ronniekart, bedankt voor dit middagje/avondje. Het was weer top. Maar we moeten ook je wederhelft bedanken. Ook de hapjes waren weer niet te versmaden.
De einduitslag
Popularity: 28% [?]
