Slipstream Slotracing

SlipStream sluit het jaar meestal op een gepaste wijze af. Zo ook dit keer en wel met de oliebollenrace. Nee we rijden niet met gemotoriseerde oudejaarshappen, maar gewoon een teamraceje met de Slotraceshop Audi’s. En dan voor de verrassing in tegengestelde richting. Dat is lastig en even wennen. En omdat we ons niet te veel willen inspannen, maar liever ontspannen, reden we maar een 6 x 3 minuten teamraceje.

 Na afloop werden de prijzen uitgereikt aan de nummers een, twee en drie van het klassement van afgelopen jaar en nog twee extra prijsjes.

 

Walter deze prijs staat nog op jouw te wachten

De eerste extra prijs, de pechprijs, was voor Walter. Hij heeft deze pechprijs verdient omdat hij afgelopen jaar tegen de meeste afkeuringen opliep. Jammergenoeg was hij niet aanwezig omdat hij van een vakantie geniet. Walter, als je terug bent: je prijs staat op je te wachten.

 

 

De aanmoedigingsprijs was voor Herman. Deze “nieuweling” rijdt regelmatig prima uitslagen en plaatste zich in het totaal klassement op een verdienstelijke tiende plaats.

De derde plaats in het klassement was voor Rob, die zich na een jaar afwezigheid buiten de top drie toch weer als derde wist te eindigen.

De tweede plaats was voor de kersverse vader JJ (Jan Jaap) die daarmee zijn beste totaalresultaat ooit scoorde.

En Henk prolongeerde zijn titel. Door sterk rijden in de afsluitende wedstrijden kon hij alsnog wat voorsprong nemen op JJ en Rob en mag daarom de wisselbeker weer voor een jaartje thuis op de schoorsteenmantel zetten.

Denk om je rug Henk

Het is ook leuk om het totaalklassement even nader te beschouwen. Er deden afgelopen jaar eenentwintig verschillende rijders mee. Daarbij waren er ook zeven verschillende winnaars in tweeënderig wedstrijden. We kunnen uit dit laatste de conclusie trekken dat we een brede top hebben met kort daarachter ook een behoorlijk aantal steeds betere rijders.

Onder het genot van bepoedersuikerde oliebollen werd al keuvelend aan de bar het jaar zo’n beetje afgesloten. Als verrassing kon iedereen daarna in een wit winterwonderlandschap zijn weg naar huis aanvangen. Ik hoop dat we allemaal heel thuisgekomen zijn.

De aanwezige prijswinnaars

O ja, de race werd gewonnen door team 1: JJ, Glen en Ron, maar dat terzijde.

Met dank aan Andre die de losgeraakte Audi-onderdelen na de race weer vakkundig op de wagens heeft gefrommeld.

Op naar jaar 11 van SlipStream, oftwel 2010 en wees voorzichtig met vuurwerk, want je hebt je vingers hard nodig voor het bedienen van je regelaar.

 

 

 

 

gezellie aan de bar

Mark als opperspreekstalmeester

Popularity: 10% [?]

De kalender voor komend jaar is klaar.

We hebben twee rode-draad series, te weten de DSC en de GT.

Verder zullen er4 in de zomerstop toch wat wedstrijden georganiseerd worden voor young-timers en Fleischmann. Deze tellen niet mee voor het clubkampioenschap.

Een dezer dagen zullen ook de nieuwe Technische Reglementen op de site verschijnen met de aanpassingen die we in de ledenvergadering hebben afgesproken.

Downloaden (Excel):

SlipStream Clubrace Kalender 2010

Popularity: 16% [?]

Donderdagavond 24 december, kerstavond, en

donderdagavond 31 december, oudejaarsavond

is SlipStream gesloten!

Popularity: 6% [?]

Het binnenplein

Toen we de oprijlaan indraaide doemde een prachtig en imposant oud gebouw op. We parkeerde de wagen op het binnenplein. Welke deur zou het zijn? De eerste de beste deur die we probeerden draaide krakend open en we liepen voorzichtig naar binnen. Voor ons doemde een gigantisch houten trappenhuis op. Zometeen komt Harry Potter ons welkom heten. We hoorden wat gedempte geluiden. Het kwam van boven. We liepen de eeuwenoude trappen op en opende voorzichtig de deur van waarachter het geluid vandaan kwam.

De trappen bewogen niet

“Ha die Rob, hartelijk welkom, leuk dat jullie de reis toch hebben durven maken.” Tja, we waren bij SlotRacers Leuven aangekomen.

‘s Ochtends om even voor zessen reden we weg, Vivianne, Sebastiaan en ikzelf, op naar Leuven voor de laatste HRS GT32 race van dit jaar. Ik weet dan Jan erg zijn best had gedaan om deze race te houden en we wilden ook de houten zes sporen-baan eens aan de tand voelen.

Onderweg liep de thermometer steeds verder omlaag. Thuis begonnen we met –5, maar onderweg haalden we –12 en in Leuven zelf was het –11 toen we aankwamen. De weg was goed berijdbaar en het sneeuwlandschap had toch ook wel wat.

De sleutelruimte

De ruimte die we betraden was de sleutelruimte, gelukkig lekker warm. Aan een zijde was een prachtig uitzicht op de besneeuwde omgeving. Op het balkon was de sneeuwlaag zo’n 15 cm dik. Op een paar pré-historische houten schoolbanken was ruimte voor de racekoffers gemaakt. Maar waar is de baan? Tja die ligt hierboven. Wij verder de trap op en ja hoor, achter weer zo’n echt houten deur was de ruimte met de, hoe toepasselijk, houten baan. Die zag er goed uit. Ietwat minder glad oppervlak dan bij ons, maar bochtencombinaties die heel veel plezier beloofden. Snel de spulletjes pakken en trainen. Chips, de regelaars passen niet, hier hebben ze een eurostekker aansluiting, maar gelukkig waren er voldoende verloopstekkers. Even onwennig de baan verkennen en ik moet zeggen, ik had al snel het ritme te pakken. Maar toen ik de locals zag rijden wist ik gelijk dat ik nog lang niet de grenzen verkend had.

Het uitzicht

Weer een etage lager aangekomen de wedstrijdmotor ingebouwd en de wedstrijdbanden gemonteerd. De wagentjes van ons kwamen zonder probleem door de keuring. Hierna heb ik nog even door het gebouw gezworven. Je kon de baan ook via een ander trappenhuis bereiken. Dan kwam je langs een soort kapel met pilaren en gebrandschilderde ramen. Het was duidelijk dat het niet meer als school gebruikt werd, maar naast de thuisplek voor SRL waren er atteliers te vinden en wordt de gymzaal door allerlei groepen gebruikt.

Er waren uiteindelijk achttien deelnemers, dus we hadden drie startgroepen van zes. Volgens mij zeven Hollanders en de rest uiteraard Belgen. Onder de Hollanders Marko en verder Tim,  Bob en volgens mij nog iemand van de club uit Swalmen. Van de Belgen uiteraard wat SRL-ers en van ‘t Otoclubje uit Diepenbeek. Een leuk en gezellig gemengd gezelschap, zo bij elkaar. Wij startten met z’n drieen in de tweede startgroep en hadden zes keer drie minuten voor de boeg. De wagen reageerde met de andere motor en de nieuwe P4 bandjes toch net weer even anders, maar ik kon al gauw wat tempo maken. Ik heb allang opgegeven om Sebastiaan te volgen en reed mijn eigen race. Vivianne reed ook haar eigen race. Na de drie startgroepen bleek Sebastiaan zesde, ikzelf gedeeld achtste en Vivianne was veertiende. Die meid begint het steeds beter te doen, ook op totaal nieuwe banen kan ze prima uit de voeten.

Even snel een foto tussen de stints

De tweede heat werd over zes keer vier minuten gereden. Vivianne startte in de eerste groep en werd door strak rijden tweede. Ikzelf moest in de tweede groep van start. Ik kon het tempo net niet volgen en moest een paar rondjes toegeven op de rest en eindigde als vijfde in de groep. Maar hoe langer ik op de baan reed hoe harder ik rondkwam. Had ik in de eerste heat nog rondjes van 7,8, in deze heat daraaide ik enkele rondjes van 7,5. En met wat meer trainingskilometers zou dat ongetwijfeld nog beter gaan. De snelste van de dag reed 7,0 dus het verschil was in mijn ogen niet zo heel groot. Sebastiaan startte in de snelste groep. Maar na een paar rondjes liep zijn achterwiel eraf. De sleutelruimte was beneden, maar gelukkig vond ik nog wat gereedschap op een van de tafels rond de baan en kon het wiel weer vastzetten. Sebastiaan zette de achtervolging in en sloot de stint af met vijf ronden achterstand. Het was natuurlijk ondoenlijk om nog verder naar voren te rijden.

Zonder woorden

Uiteindelijk werd Sebastiaan achtste, ikzelf tiende en Vivianne dertiende. Hoe de totale einduitslag er uit zag weet ik niet precies, want we rijden natuurlijk twee klasses door elkaar. Maar Sebastiaan was wel derde in de GT2.

Deze wedstrijd was de laatste van het jaar en de kampioenen werden ook meteen gehuldigd. Kampioen in de GT2 werd Sander Mertens en in de GT1 zijn vader Johny. Ook daar “keep it in the family”.

SRL is ook weer zo’n club met een onzekere toekomst. Aanvankelijk zouden zij eind dit jaar het gebouw moeten verlaten, maar dat is voorlopig weer uitgesteld (met een jaar?). Een andere ruimte vinden is, zoals gewoonlijk, erg moeilijk. Ik hoop wel dat ze het voor elkaar krijgen, want deze baan mag niet verloren gaan! Ik wens Jan en zijn mede clubgenoten veel sterkte voor het nieuwe jaar.

Jan 1e GT2 en 1e overall

Rob.

Popularity: 32% [?]

Zoek het verschil met vorige week

Afgelopen dinsdagavond hebben we een groep C wedstrijd gereden. De laatste alweer dit jaar. Nog een wedstrijd en het seizoen zit er weer op.

Deze wedstrijd werd wederom een prooi voor Henk. Met zijn oranje “Jaegermeister” Porsche 956 KH was hij onverslaanbaar, dat bleek eigenlijk al uit de kwalificatietijd. De anderen konden alleen maar volgen. Rob werd tweede, kort gevolgd door Wim en JJ. Die drie maakten er samen nog wel een spannende wedstrijd van.

2e startgroep

Van de 12 gestarte deelnemers werden Ronniekart en Walter niet geklasseerd omdat zij op schuimbanden waren gestart. En Andre liep tegen een penalty op omdat hij te breed was. Tijdens de wedstrijd had Herman met zijn nieuwe Jaguar met een technisch probleem met zijn regelaar te kampen. Een draadje van het verloopsnoer van zijn Slot.it regelaar brak uit de connector. Even een andere geleend en weer verder.

Het algemeen klassement van 2009 is met een wedstrijd te gaan bijna gelopen. Alleen JJ en Rob schelen nog een paar punten tussen de tweede en derde plaats overall.

dit is geen trucfoto

De DSC wedstrijd van volgende week dinsdag 22 december zal uitsluitsel geven.

Op dinsdag 29 december hebben we onze jaarlijkse oliebollenrace waarmee we het raceseizoen weer afsluiten. De wagens zijn waarschijnlijk de Slotraceshop Audi’s, maar we gaan de baan lekker tegengesteld rijden. Dat maakt het alleen maar moeilijker en leuker. En dan ook nog de handicap van vette ahnden van de oliebollen en menig regelaar zal uit de knuistjes floepen.

Tijdens deze avond houden we ook de prijsuitreiking voor het seizoen 2009. Eerste

Henk aan het keuren

Verder is ook de eerste FTS race duidelijk. Op 30 december bij “Sniper” Bart op de digitale baan. Verdere FTS data volgen. Reacties en aanmeldingen enkel en alleen op ons forum.

Pitreporter Erik

Popularity: 13% [?]

Afgelopen zondag was de tweede editie van de John Meijer Memorial bij SRA in Almere.

Deze wedstrijd, ter nagedachtenis aan John Meijer, wordt gereden met allemaal dezelfde hand-out wagens, de Lancia LC2 groep C van Slot.it. De kappen zijn vorig jaar al allemaal in een bijzondere kleurstelling gespoten en als je het wilde kon je weer met dezelfde kap rijden. Je kon zelf een chassis aanwijzen wat je wilde gebruiken en de organisatie schroefde alles in elkaar. Je hoefde en mocht dus je wagentje niet aanraken.

De trophy

De familie van Altena toog dus ’s ochtends op een redelijk tijdstip richting Almere en hoefde eigenlijk alleen maar een regelaar/persoon mee te nemen. Het werd dus maar een klein tasje met als extra 3 wattenstaafjes, een WD40 pen, een beetje wasbenzine en een multischroevendraaiertje om eventueel nog wat aan de regelaars te doen en twee trainingswagentjes. Er klonk dan ook een onwaarschijnlijk hol geluid vanuit de achterklep van de Agila.

We begonnen met een vrije training, waarbij je wel een eigen karretje moest gebruiken. Daarna volgde de kwalificatie, waarbij je voor het eerst met je Lancia de baan op ging. Even je regelaar instellen en proberen in de resterende korte tijd een snel rondje neer te zetten.

De wedstrijd zelf bestond uit drie manches. De beste twee daarvan bepaalden je resultaat. De beste vier rijders reden daarna nog een aparte finale om de definitieve top vier te bepalen.

Whiskey

Er waren 24 deelnemers, wat minder dan afgelopen jaar, maar dat zorgde ervoor dat je wel telkens 4 x 4 minuten per manche kon rijden. Je had daarnaast tijd genoeg om even gezellig te kunnen socialisen, maar uiteraard moest je ook nog wel als marshall aan de bak. Voor een natje en een droogje konden we beneden terecht in de motorclub. Toch best wel lekker zo’n patatje, alleen oppassen dat Whiskey, de vervaarlijk uitziende maar poeslieve boxer van Fred, ze niet van je bord af kon stelen.

Een stilleven

Tja er werd natuurlijk ook geraced. Na de eerste manche (hier noemen ze het manche, wij zeggen normaal heat, mag allebei van “de Dikke”) bleek al rap dat de  kwalificatietijden niet alles vertelden. De snelste vier waren Sebastiaan, gevolgd door Stephan, Bas en Fred. Maar ook verder in het veld werden leuke robbertjes uitgeknokt door oude bekenden.

De tweede manche was een prooi voor Bas, gevolgd door Paul (nu zonder pech),Bas, Sebastiaan en Stephan. “Kung Fu Panda”, oftewel Fred, kon het, ondanks zijn uitdossing, niet meer bijsloffen.

De derde manche was wederom voor Sebastiaan, met het beste dagresultaat, gevolgd door Paul, Stephan en Kevin.

Kung Fu Panda

Doordat de plek in de superfinale bepaald werd door de twee beste mancheresultaten waren het Sebastiaan, Paul, Stephan en Bas die voor de echte dagprijs mochten gaan.

Onder de bezielende woorden van Adriaan, toch wel een van de beste en meest enthousiaste spreekstalmeesters van slotracend Nederland, werd de spanning behoorlijk opgevoerd.

Adriaan

Sebastiaan vloog er in de eerste stint twee keer voor korte tijd uit maar kon door zeer snelle tijden (8,5en) zijn achterstand meer dan goed maken en greep in de derde stint weer de leiding. Hij begon de vierde stint met bijna een ronde voorsprong op Paul en kon op spoor vier gecontroleerd consolideren, hij liet de “vechtende” Bas en Stephan voorzichtigheidshalve maar passeren, en greep de overwinning.

Bas en Stephan hadden het de hele finale met elkaar aan de stok. Uiteindelijk werd Bas derde met zeven baanstukken (!) voorsprong op Stephan.

Dit was weer zo’n ongemeen spannende wedstrijd zoals we dit jaar al een paar keer zijn tegengekomen. Iedereen hield zijn adem in tot het einde, dat is pas leuk slotracen!

De prijsuitreking geschiede in het lokaal van de motorclub. Iedereen kreeg een vaantje als aandenken maar Sebastiaan kreeg door de vrouw van John de wisselbeker overhandigd. Hij heeft hem maar wijselijk in Almere laten staan.

De winnaar

De JMM is zo’n evenement die het plezier in slotracen alleen maar doet toenemen. Volgend jaar zijn we er vast weer bij.

Popularity: 19% [?]

De Dutch Le Mans Series is toch wel de topklasse van SlipStream. Gisteravond stonden er weer 14 deelnemers aan de start die hun racemonsters, want gezien de rondentijden zijn het dat ook, de sporen te geven. Wat ook zo mooi aan deze klasse is, is de verscheidenheid aan auto’s. Zoveel verschillende wagenmodellen in verschillende outfits leveren wel een heel mooi plaatje op.

Goed, de kwalificatie liet al zien dat het hard ging. En dan niet een paar rijders, maar eigenlijk iedereen reed rondentijden die je een jaar geleden niet voor mogelijk hield. De 8,0-en en 7s vlogen je om de oren. Opvallende uitschieter was Rob met een 8,5 en een tactisch kwalificerende Wim.

De eerste startgroep liet er vanaf de meet geen gras over groeien. Rob, die na de kwalificatie toch nog even snel naar schuimbanden had gewisseld, en Wim trokken er tussenuit. De volgers werden geleid door Erik. Na een spannend potje met meerdere rondentijden onder de 8,0 was het Rob met ruim 129 ronden die de winst pakte, Wim werd met 126 ronden tweede en Eric met 123 ronden derde. De volgenden waren Ronald, Ron, Bert en Henck.

De tweede startgroep bestond uit de zeven snelst gekwalificeerden. Maar Rob had de lat hoog gelegd. Philip trok er als vanouds tussenuit. Henk, de titelkandidaat, volgde op gepaste afstand. Jan Jaap, tweede in de titelstand, kon het niet volgen en moest daarnaast een aardig gevecht leveren om Bart en André achter zich te houden. Uiteindelijk was de finishvolgorde als volgt: Philip, Henk, Jan Jaap, Bart, André, Walter en Mario.

De overalstand liet zien dat Rob zich naar de derde plaats had gereden en Wim naar de achtste. De onderlinge verschillen waren her en der erg klein.

Maar toen kwam de keuring en dat leverde toch nog wat verschuivingen op. Philip was vergeten dat hij met magneetpenalty reed en duikelde naar de laatste plaats. Walter was te breed en mocht 5% inleveren. Ron en Henck gingen over de maximum topsnelheid heen en dukelden ook in de eindrangschikking.

Henk werd dus overwinnaar, Rob toch nog tweede en Jan Jaap derde.

De kampioenschapsstand laat zien dat Henk aardig uitgelopen is op Jan Jaap en Rob. Die twee verschillen onderling maar een paar puntjes, maar hebben weer een ruime voorsprong op André.

De kampioensschapsstand klopt niet helemaal, want de software rekent de penalties niet helemaal goed zien. Dat maken we de komende weken, vòòr de laatste race, nog in orde.

Popularity: 12% [?]

Het was ’s ochtends even wat lastig, maar door de kerstbomenverkoop moesten de deelnemers hun voertuigen buiten het terrein van SlipStream parkeren. Gelukkig was het binnen warm en de koffie stond al klaar. Al snel waren de eerste deelnemers voor alweer de derde Megane Sprint 28 aan het trainen want een aantal waren niet op de trainingsavond op de donderdag ervoor geweest. Zo’n houten baan rijdt toch even weer anders dan een Carrera baan zoals in Zwanenburg of Leeuwarden. Je moest je wagentje echt wel goed in orde hebben om de laatste tienden van seconden eruit te kunnen knijpen. En voor de mensen die voor het eerst aan deze klasse deelnamen was het helemaal even zoeken hoe je het karretje het beste kon afstellen.

De keuring verliep toch redelijk vlot, ondanks dat bij alle deelnemende wagens een hand-out motor ingebouwd moest worden. De TC was gelukkig vier man sterk. Nadat ook de verplichte wedstrijdbanden gemonteerd waren verdwenen de wagens in het parc fermé.

Klokslag tien uur begon de kwalificatie. Twee minuten op het spoor naar keuze en de beste tijd telt. Nu reed je dus voor het eerst met de wedstrijdbanden en –motor. Voor sommigen was het even schrikken, want de reactie van je wagentje kon behoorlijk afwijken van die met eigen banden en motor. Je kon je gelukkig wel veroorloven om er een keertje uit te vliegen om je grenzen af te tasten. Aan de hand van de kwalificatie werden de startgroepen voor de eerste heat ingedeeld. Vijf startgroepen van elk vijf deelnemers, want uiteindelijk bleken er vijfentwintig deelnemers.

Even voor half twaalf begonnen we met de eerste heat van zes maal vier minuten. Het kwalificeren had duidelijk zijn vruchten afgeworpen, want de rijders en rijdsters troffen tegenstanders van ongeveer gelijke sterkte in hun startgroep. Ook bleek dat spoor 5 en 6 behoorlijk gladder waren dan in de ochtendtraining. Naar de reden kunnen we alleen maar gissen, maar waarschijnlijk is er tussendoor nog met een slotcar gereden met afwijkende banden. Nou ja, eigenlijk een bijkomend probleem waar alle deelnemers last van hadden. Sommige rijders hadden nog wat kleine of grotere problemen met hun Megane’s. Bij Paul brak een kapsteun, maar kon gelukkig met een geleende kap verder. Luuk had het al helemaal niet naar zijn zin en eindigde als laatste. De overwinning in deze heat ging naar Sebastiaan, gevolgd door Rob en Nick.

De tweede heat van zes maal vier minuten begon rond half drie. De startgroepindeling werd nu bepaald door het resultaat van de eerste heat. Sommigen hadden in de eerste heat duidelijk beter gepresteerd dan de kwalificatie liet zien. Dit keer was het Eddy die met problemen te kampen kreeg en wederom ook Luuk die geen gang in zijn wagen kreeg. Het was ook zaak om je resultaat van de eerste heat te verbeteren, want je beste heat bepaalde het eindresultaat. De baan leek wat trager dan in de eerste heat, maar toch slaagden een aantal erin om het resultaat te verbeteren. De top drie was hetzelfde als in de eerste heat.

Al met al was het een geslaagde dag met voor de eerste keer de Megane’s bij SlipStream. Donderdagavond hadden we nog even een probleem met de baanstroom. Zes 1:28 Megane’s trekken aanzienlijk meer stroom dan zes 1:32 modellen. Maar door ingrijpen van onze Wim hebben we zondag toch probleemloos kunnen rijden.

De dag zelf is vlot verlopen. De kwalificatie en de heats begonnen mooi op tijd en we waren om kwart over vijf klaar met de wedstrijd. Na de prijsuitreiking, waarbij ook Luuk nog een prijs kreeg voor zijn laatste plaats (een inloop-/afstelplankje met voeding), kon iedereen vroeg naar huis.

De uitslag:

Hier kan je nog meer foto’s bekijken:

Popularity: 27% [?]